Ο Χαράλαμπος Λυδάκης, γεννημένος το 1885, ανήσυχο πνεύμα της εποχής του, μετανάστευσε στην Αμερική το 1910 για να επιστρέψει 20 χρόνια αργότερα στην Κρήτη με τον πιο σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό της εποχής και να ιδρύσει το πρώτο ελαιοτριβείο στη γενέτειρά του, στο χωριό Λύττος Πεδιάδος. Η «εγγόνα του Αμερικάνου», λοιπόν, μεγαλώνει με βιώματα το σεβασμό και την αξιοποίηση της ελιάς και του καρπού της.

Η πατρογονική επιχείρηση κλυδωνίστηκε με τις πρώτες ιαχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου που έφεραν το εμπόριο σε στάση. Η Γερμανική κατοχική διοίκηση επιτάσσει το ελαιοτριβείο του Λυδάκη και το λειτουργεί προς ίδιον όφελος. Με τη λήξη του πολέμου και την αποχώρηση των στρατιωτικών δυνάμεων, η γερμανική διοίκηση πυρπολεί την εγκατάσταση του ελαιοτριβείου και την καταστρέφει ολοσχερώς. Όμως ο Λυδάκης επιμένει και ανασυγκροτεί με πιο σύγχρονο εξοπλισμό και σε νέο χώρο στις παρυφές του οικισμού το δεύτερο εργοστάσιο σύνθλιψης ελιάς, μέχρι τη συνταξιοδότησή του στα τέλη της δεκαετίας του 1960.